[Discussion] Foundation for Interesting Affairs
Ergun Cagatay
tetragon@turk.net
Wed, 11 Jun 2003 10:21:55 +0300
--------------72EF9F945F4F42EC4AE79819
Content-Type: text/plain; charset=iso-8859-1; x-mac-type="54455854"; x-mac-creator="4D4F5353"
Content-Transfer-Encoding: 8bit
Subject: [CFR'yi taniyalim!]
Savaslara, saldirilara, parasal operasyonlara yol gösteren örgüt CFR
(Council on Foreign Relations) ve Türkiye'den Katilimcilari
CFR (Council on Foreign Relations/Dis Iliskiler Konseyi), I. Dünya savasi
sonrasi, ABD, dünyanin yeniden paylasiminda yerini aldigi Paris
Konferansi'nin (Türkiye bu konferansta paylasilmisti) ardindan dünya
egemenligini elde edebilmek üzere ABD dis politikasini siyasal ve ekonomik
bir düzene oturtmak üzere 1921'de kuruldu.
Yaygin kaninin tersine, CFR bir Amerikan icadi degildir. 'Güney Afrika
Elmas Kraliçesi' olarak ünlenen Cecile Rhodes, Britanya Imparatorlugu'nun
dünya egemenligini sürdürmek için, 1910'larda "Yuvarlak Masa" toplantilari
düzenlemeye baslar. Bu toplantilarin sonunda Royal Institute of
International Affairs (RIIA) kurulur. Güney Afrika Boer savasçilarindan,
Britanya'nin Güney Afrika Yüksek Komiseri Sir Alfred Milner'in sekreteri
Lionel Curtis isin mimaridir. 1919'da kurulan RIIA, daha sonra CFR'nin
kurulusuna yardimci olmustur. ABD ve Ingiltere'nin üst tabakalarinin dünya
egemenligi sürdürme çalismalari bir esgüdüme kavusmustur. Biraz özenli
düsünenler, hemen ayirdedeceklerdir ki, dünya paylasim savasi dönemlerinde
ve küçüklü büyüklü bölgesel çatismalarda, ABD ile Ingiltere arasinda
herhangibir sürtüsmeye rastlanmaz.
Clinton'un akademik yol göstericilerinden, Georgetown Üniversitesi Dis
Iliskiler Okulu tarih profesörü Caroll Quigley'e göre yuvarlak masa
gruplarinin yaraticisi Cecile Rhodes, Ingiliz Imparatorlugu'nun korunmasi
için arka plan topluluklarinin örgütlenmesini düsünmüs ve bu tür
çalismalarin sürdürülmesi için bir servet birakmistir. Caroll Guigley,
'Rhodes Bursu' nun akademik dünya baglarinin pekistirmek amaciyla
olusturuldugunu belirtiyor. Ilginç bir rastlantidir ki, Clinton da Rhodes
bursuna uygun görülenler arasindadir. Clinton'un yani sira, Türkiye'ye sik
getirilip, "demokrasi" ve "ahlak" dersi verdirtilen Elliot Levitas ve NED
yöneticilerinden Richard Lugar da Rhodes burslularindandir.
RIIA, nasil Ingiltere üst tabakasinin eseriyse, CFR de Amerikan
seçkinlerince kurulmustur. Bu özel görünümlü kulüpte Amerikan denetimli
dünya sirketlerinin temsilcileri, ABD baskanlari, büyükelçiler, disisleri
bakanlari, borsa sirketlerinin yöneticileri, bankerle, çok-uluslu
sirketlerin ve bagli vakiflarin temsilcileri, "think tank" yöneticileri,
lobici avukatlar, NATO'nun ve ABD'nin önde gelen deneyimli askerleri,
medya patronlari ve üst düzey yöneticileri, üniversite yöneticileri,
seçilmis profesörler, seçilmis kongre üyeleri ve seçilmis senatörler,
seçilmis yüksek yargi üyeleri ve zenginler kulüplerinin temsilcileri yer
almaktadir.
CFR, ABD'ye uygun bir dünya düzeni kurulmasi, bu düzenin siyasal ve
ekonomik yönetiminin elde bulundurulmasi için gereken kararlari
almaktadir. II. Dünya savasina girme kararlarinin alt yapisi ve savas
sonrasinin dünya düzeni planlari CFR çalisma gruplarinca hazirlanmistir.
II. Dünya savasi süresince, ABD'nin dünya egemenligi amacini kamuoyundan
gizlemek için, soyut ve genel açiklamalarin içerigi, propaganda yöntemi
bile CFR komitelerince önerilmistir.
CFR, II. dünya savasi sonrasinin planlanmasinda, eski usul toprak
egemenligine (kolonyal) dayali sömürgecilik yönteminin geçersizligini
benimsetmis ve ABD Dünya Imparatorlugunun kurulmasina ve yönetilmesine
araci olacak barisçil kurumlasma kararlari ile birlikte Birlesmis
Milletler'in yasal ve düzensel tasarimlarini hazirlamistir.
ABD'nin dogal kaynaklar üstünde egemenliginin saglama alinmasi ve ham
madde kaynagi ülkelere ABD'den mal ihracatini güvenceye kavusturulmasinin
tek yolu ulus-devlet direncinin kirilmasidir. CFR, bu amaçlara uygun
olarak, "tek dünya - tek devlet" düzeninin parasal yönetim dizgesinin
olusturulmasi önerilerinde bulunmus ve 1942'de dünyanin yeniden ele
geçirilmesi planina uygun bir adla, "Yeniden Yapilanma ve Kalkinma için
Uluslararasi Banka (IBRD/Dünya Bankasi)"nin kurulus çalismalarini
gerçeklestirmistir. Bu arada, dünya para piyasasinin denetimini saglamak
üzere "Uluslararasi Para Fonu (IMF)"nin yasal ve teknik çalismalari da CFR
tarafindan yapilmistir.
Böylece, ABD dis politikasinda temel ilke olarak her yasanin ve her
kararin gerekçesi yapilan "ulusal güvenlik" ve "ulusal çikar" terimlerini
kapsami, CFR tarafindan belirlenir olmustur. ABD'de federal devletin
anti-demokratik yapisini elestirenlere, sik sik "Kimin ulusal güvenligi?"
ya da "Kimin ulusal çikarlari?" sorularini yineleten bir kapsamdir bu! Bu
sorularda haklilik payi azinmayacak denli büyüktür. CFR'nin politik
egemenligi demek, büyük sirketlerin, büyük bankerlerin ve onlarin
çevresinde kenetlenmis ulusun çok küçük bir bölümünü olusturan seçkin
devlet memurlarinin ve akdemik dünyanin egemenligi demektir. "Lobicilik"
ya da "halkla iliskiler" adi altinda sürdürülen göz boyama, yanlis ve
eksik propaganda bu seçkinler egemenligini gizlemeye yöneliktir.
CFR, salt öneren bir örgüt degildir. Örgütün çalismalari devlet
yönetimiyle birlikte yürütülmektedir. Örnegin, CFR'nin 1939'dan 1945'e
dek, yaklasik 100 görevlisi, "War and Peace Studies Project (Savas ve
baris Degerlendirmeleri)" adi altinda II. Dünya savasi sonrasini planlama
çalismalarini sürdürürken, ABD hükümet yetkilileri de bu çalismalra
katilmislardir. Planlamanin üst yönetim komitesine ABD Baskani
Roosevelt'in büyükelçilerinden Norman H. Davis baskanlik etmistir. CFR'nin
yayin organi "Foreign Affairs"in editörü Hamilton Fish Armstrong komitenin
ikinci baskanligini yaparken, CFR yürütme direktörü Walter H. Mallory
komite sekreteri ve Alvin H. Hansen, Jacob Viner, Whitney H. Shepardson,
CIA kurucusu ve direktörü Allen Welsh Dulles, Hanson W. Baldwin ve CFR
direktörü Isaiah Bowman da üye olarak bulunmaktaydilar. Rockefeller
Foundation (Vakfi), bu çalismalarin basinda nakit 300.000 dolar ödeyerek
büyük destek saglamistir.
Böylece, ABD'nin iç ve dünya politikasinda, II. Dünya savasi öncesinde
"büyük alan (Grand Area)" olarak tanimlanan Almanya disindaki topraklarda,
daha sonra da tüm dünyada, ülkelerin kaderleri, ABD'nin çok uluslu
sirketleriyle bankerlerin kararlarina baglanmistir. CFR, dis politikada
salt açik-diplomatik olaylari yönlendirmekle kalmamis, örtülü
operasyonlarin ana hatlarinin da çizen bir kulüp niteligine sahiptir. CIA
direktörleri, CFR'ye raporlar sunmus ve CIA uygulamalari kapali
toplantilarda degerlendirilmistir. CFR ile ABD federal devlet yönetimi iç
içe geçmistir. Federal devlet kadrolarinin seçiminde, disisleri
görevlilerinin atanmalarinda CFR'nin etkisi kaçinilmazdir. En etkili
konumlara CFR üyeleri gelmis, ya da en etkili görevlerdekiler bulunanlar
sonradan CFR'ye üye olmuslardir.
CFR, basina kapali olarak gerçeklestirlen ve konusma metinleri
açiklanmayan, sinirli sayida özel konuklarin katildigi toplantilarini, New
York City'de "58 East 68. Street" adresindeki "The Harold Pratt House"
adli binada bulunan CFR merkezinde gerçeklestirmektedir. Bu kapali ve özel
toplantilardan birinde açiklamalarda bulunan CIA direktörü Bissel'in
raporu, ülkelerin yönetimlerini, elemanlastirilmis kadrolarla ele geçirme
yöntem ve uygulamalarina açiklik getirmis ve bu açiklamalar büyük yanki
uyandirmistir.
CFR, 1980'li yillarda "project democracy" operasyonuna uygun olarak,
yabanci ülkelerdeki politikacilarla ve "sivil" kurulus temsilcileriyle
dogrudan iliskiler gelistirmistir. Ülkelerin siyasal parti yöneticileri ve
hatta hükümet üyeleri, CFR komisyon toplantilarinda "testimony
(ifade)"lerde bulunur olmuslardir.
CFR, bir bakima, Birlesmis Milletler'in yerini alan ve gerçek gücü temsil
eden bir kurum konumunu almistir. ABD egemenligini - daha sonralari
"küresellesme" denecektir - kabullenenler ya da parsal ve silahli gücün
önünde egilenler, CFR ile iliskiler kurmaya özenmislerdir.
CFR, ABD'ye gelen yabanci devlet baskanlarinin, basbakanlarin , ordu
yönetimlerinin ugrak yeri olmustur. Bu ugrayislar, bir çok baska iliskide
yapildigi gibi, konferans adi altinda düzenlenen toplantilarla
yasallastirilmistir. Burada önemli olan, yabanci devlet adamlarinin sözde
"düsünce kulübü" adi altinda ve yarim yamalak da olsa, ABD disindaki üçlü
egemenlik ülkelerinin (Trilateral Commission/ ABD-Bati Avrupa-Japonya)
borusu arada bir ötse de, uluslar arasinda her seye karsin hukuksal bir
anlasmaya yaslanan Birlesmis Milletler kurumu yerine, hiçbir hukuksal
zemini bulunmayan CFR ve yan örgütlerinin mesrulastirilmasidir. Yaklasik
on yildir, bu mesrulastirma ya da boyun egme öylesine bir durum almistir
ki, BM'nin adi duyulmaz olmustur. Uluslararasi anlasmazliklarin çözümü
Akev'de, CFR'de ve NED bürolarinda aranmaktadir. B:M, Washington
çevresinde alinan kararlarin dikte ettirildigi bir örgüt konumuna
düsürülmüstür. Bu duruma, ABD'nin dünya egemenliginin dolayli olarak
kabulü dense yeridir. Çünkü, dolayli da olsa kabul etmeyenlerin alinlarina
,"terörist" ya da "teröre destek veren" ya da "din hürriyeti düsmani" ya
da "Insan haklari ihlalcisi" damgasi vurulmaktadir.
CFR toplantilarindan eksik olmayanlar AKP kurucusu ve Basbakan daha sonra
Disisleri Bakani Abdullah Gül, o zamanlar, Refah Partisi üyesi, RP-DYP
koalisyon hükümetinin devlet bakani olarak, 26 Subat 1997'de New York'da
CFR'ye gitmis ve "Yuvarlak Masa Toplantisi"na katilmistir. Bilindigi
üzere, yuvarlak masa toplantisi kamu-oyuna, hatta ilgili kurulusun tüm
üyelerine açik olmayip, bilimsel ya da siyasal bir konferanstan farklidir
ve daha az sayida katilimciyla yapilir. T.C. Devlet Bakani Abdullah Gül,
orada genel dünya politikalariyla ilgili bir toplantiya da katilmamistir.
Toplantinin konusu özel ve özgündür: "The Refah (Welfare) Party and
Turkish Foreign Policy (Türk Dis Politikasi)." Bu toplantiyi, eski
"influence agent" lardan Matthew Nimitz yönetmistir.
6 Nisan 2001'de, yine New York'da, "U.S. - Turkish Relations in the 21st
Century" (21. Yüzyilda Birlesik Devletler- Türk Iliskileri) toplantisi
yapilmistir. Bu toplantida TBMM'den Mehmet Ali Irtemçelik (ANAP MV, Eski
Insan Haklarindan Sorumlu Devlet Bakani), Abdullah Gül (SP MV, TBMM
Disisleri Komisyonu 'DK' üyesi), Kamran Inan (ANAP MV, TBMM DK Baskani),
Tahir Köse (DSP MV, SHP-DYP Hükümeti Eski Sanayi ve Ticaret Bakani), Oktay
Vural (MHP MV, TBMM DK üyesi), Ayfer Yilmaz (DYP MV, SHP-DYP Ekonomiden
Sorumlu Devlet Bakani, Eski Hazine Müstesar Yrd.) konusmaci olarak
bulunmuslardir. Bu toplantida CFR'yi temsilen "CFR Peace and Conflict
Studies (Baris ve Çatisma Degerlendirme)" üyesi, Rockefeller Foundation
(Vakfi 1996-97) görevlilerinden Hint kökenli Amerikali Bayan Radha Kumkar
da yer almistir.
Bu ciddi ve önemli toplantilarda, neyin nasil konusuldugunu, hangi CFR
seçkinleriyle toplanildigini bilmek güç. Çünkü, Türkiye'de her seyin
'seffaf' olmasini isteyenler, sözkonusu ABD olunca, 'seffaflik-
transperancy' sloganlarini unutup kapanmaktadirlar. Ne ki, bir TV
programinda, CFR toplantisina, Türkiye'deki "türban sorunu"nu anlatabilmek
için, Kanada'dan türbanli bir bayan getirildiginin açiklanmasi, bu islerin
ne denli inceden örüldügünü de göstermektedir.
CFR çalismalarina güncel ve Türkiye'yi yakindan ilgilendiren bir örnek:
ABD'nin Afganistan'a silahli müdahalesi baslarken, CFR'de yapilan toplanti
sonucunda alinan kararlarin özeti bile etkinligin boyutunu göstermektedir.
Animsanacaktir, ABD uzun yillardir aleyhinde "Din Hürriyeti ve Insan
haklari Raporlari" düzenleyerek iç muhalefet örgütlemekte oldugu
Özbekistan'la birdenbire uzlasmaya varmis ve bu ülkeyi Afganistan muhalif
güçlerine lojistik destek üssü olarak kullanmisti. ABD, Afganistan'i
bombalamaya baslarken, ayni günlerde CFR, yakin gelecegi çizmektedir. Orta
Asya'ya yönelik olarak yapilan CFR yuvarlak masa toplantisinda alinan
kararlara göre, ABD'nin Asya poltikasinin gelecegi biçimlendirilmistir.
Özetle:
a)ABD Özbekistan'a uzun dönemli olarak yardimda bulunmamalidir. Hatta
uyusturucu madde mücalesi gibi konularda bile yardimda dikkatli olmalidir.
Bu tür yardimlar, Özbekistan'daki rejime ve yolsuzluga yardim etmek
demektir.
b) ABD baskici rejimlere yardimi artirirsa, bu Asya'daki kararsizliginda
yükselmesi demektir.
c) Orta Asya ülkeleriyle güvenlik iliskileri kurulmustur. Bu iliskiler,
iktisadi gelismeler ve enerji alanlariyla sinirli bulunmaktadir.
CFR kisaca demek istiyor ki, salt Özbekistan desteklenmeyecek, daha genis
iliskiler kurulacak. CFR, ABD'nin dogrudan Orta Asya ülkeleri arasindaki
güvenlik (askeri)iliskilere girmesini istememektedir. iliskilerin ters
tepeceginden endisesi tasidigi görülen CFR, bu ülkelere üçüncü devletler
araciligiyla girilmesini önermekte ve "Özellikle Türkiye, Hindistan,
Avrupa Örgütleriyle ve hatta Rusya ve Iran ile, Orta Asya'da güvenlik ve
iktisadi iliski kurulmasinda" yarar görmektedir.
Bu anlatimi Amerikalilarin yumusak bugulanmis dolayli anlatimindan
ayirip, söylenirse: ABD, Asya iliskilerine kendisi girerse olumsuzluklarla
karsilasabilir, bu nedenle masa olarak öncelikle Türkiye'yi kullanmalidir.
Simdi Türkiye'de "project democracy" eyleminin ilk halkalarindan olan 1990
Bodrum toplantilari ile Orta Asya ülkelerinde ABD'ye entegrasyonu
savunanlarca olusturulan egitim zincirlerini ve NED'in Orta Asya "project"
atölyelerini animsamakta yarar var!
CFR'nin yuvarlak masa toplantilarinda gelistirilen bir öneri, NED ve bagli
örgütlerin operasyonlarinin ABD dis politikasiyla ve askeri islerle
iliskisini de göstermektedir: "Birlesik Devletler, Özbekistan'daki insan
haklarinin gelistirilmesini iteklemeyi sürdürmeli ve - buraya dikkat-
sivil toplumdaki uyumakta olan muhalefet güçlerini desteklemeyi
sürdürmelidir. (..) B.D politikasi (son operasyonda) küçük rolleri bulunan
Tacikistan ve Kirgizistan'in içinde buldugu bölgede odaklanmali..."
CFR'nin hemen hemen tüm üst düzey yöneticileri ya NED ya da NED'e bagli
örgütlerin yönetimlerinde yer almaktadirlar. Ve bu yöneticiler "project
democracy" dönemi (1983) öncesinde, ya dünyayi yönlendiren örgütlerde ya
da dinsel vakiflarda görev almislardir. CFR aslinda, Rockfeller'ler basta
olmak üzere ÇUS (Çok Uluslu Sirketler) ve finans odaklarinin sahipleri ve
üst düzey yöneticileri ile vakif temsilcilerini, kapali-gizli oda (thin
tank) üyelerini, CIA'ye hizmet verenleri, CIA'ya eleman yetistiren devlet
üniversitelerinin elemanlarini, muhafazakar (demokrat ve cumhuriyetçi
muhafazakar) siyasetçileri, devletin disislerinde ile dis misyonlarda
görev yapanlari, George Soros ve adamlari gibi para piyasasi oyuncularini
bulusturmaktadir.
Bu durumda, "sivil" atölyelerde hazirlanan masum raporlari, IRI'ye, NDI'ye
ya da CIPE'ye, ACILC'e, Rockefeller Foundation'a v.b "NGO"lara verdigini
sananlar, fena halde yanilmaktadirlar. CFR'ye ulasan bir rapor,
kartellere, kilise örgütlerine, istihbaratçilara verilmis olmaktadir.
Bunda sakinca görmeyenlere denilebilecek bir sey yok. Ne ki, en "sivil" ve
en "seffaf" olmakla övünüp halkin gözüne girmeye çalisan bu atölyecilerin
de, CFR'den "seffaf" olmasini ve toplanti tutanaklarini açiklamasini
isteme haklari vardir herhalde.
Bu tür bilgiler açiklandikça Türkiye Cumhuriyeti'nin çogunlukla anlasilmaz
bir biçimde baska devletlerin rüzgarina kapilarak tarihsel geçmisine ve
Cumhuriyet devletinin kurulus ilkelerine hiç de uygun olmayan maceralara
sürüklenmesi, ulusal egemenligini parçalayacak denli bagimlilasmasinin
nedenleri anlasilabilecektir.
Kaynak www.tanyeri.net
>>><<>><<>><>><<>><<>><<>><<>><<>><<>><<>><<>><<>><<>><<>><<>><<>><<><
--------------72EF9F945F4F42EC4AE79819
Content-Type: text/html; charset=us-ascii
Content-Transfer-Encoding: 7bit
<!doctype html public "-//w3c//dtd html 4.0 transitional//en">
<html>
<br><b><font size=+1>Subject: [CFR'yi taniyalim!]</font></b>
<p>Savaslara, saldirilara, parasal operasyonlara yol gösteren örgüt
CFR
<br>(Council on Foreign Relations) ve Türkiye'den Katilimcilari
<p>CFR (Council on Foreign Relations/Dis Iliskiler Konseyi), I. Dünya
savasi
<br>sonrasi, ABD, dünyanin yeniden paylasiminda yerini aldigi Paris
<br>Konferansi'nin (Türkiye bu konferansta paylasilmisti) ardindan
dünya
<br>egemenligini elde edebilmek üzere ABD dis politikasini siyasal
ve ekonomik
<br>bir düzene oturtmak üzere 1921'de kuruldu.
<p>Yaygin kaninin tersine, CFR bir Amerikan icadi degildir. 'Güney
Afrika
<br>Elmas Kraliçesi' olarak ünlenen Cecile Rhodes, Britanya
Imparatorlugu'nun
<br>dünya egemenligini sürdürmek için, 1910'larda
"Yuvarlak Masa" toplantilari
<br>düzenlemeye baslar. Bu toplantilarin sonunda Royal Institute of
<br>International Affairs (RIIA) kurulur. Güney Afrika Boer
savasçilarindan,
<br>Britanya'nin Güney Afrika Yüksek Komiseri Sir Alfred Milner'in
sekreteri
<br>Lionel Curtis isin mimaridir. 1919'da kurulan RIIA, daha sonra CFR'nin
<br>kurulusuna yardimci olmustur. ABD ve Ingiltere'nin üst tabakalarinin
dünya
<br>egemenligi sürdürme çalismalari bir esgüdüme
kavusmustur. Biraz özenli
<br>düsünenler, hemen ayirdedeceklerdir ki, dünya paylasim
savasi dönemlerinde
<br>ve küçüklü büyüklü bölgesel
çatismalarda, ABD ile Ingiltere arasinda
<br>herhangibir sürtüsmeye rastlanmaz.
<p>Clinton'un akademik yol göstericilerinden, Georgetown Üniversitesi
Dis
<br>Iliskiler Okulu tarih profesörü Caroll Quigley'e göre
yuvarlak masa
<br>gruplarinin yaraticisi Cecile Rhodes, Ingiliz Imparatorlugu'nun korunmasi
<br>için arka plan topluluklarinin örgütlenmesini düsünmüs
ve bu tür
<br>çalismalarin sürdürülmesi için bir servet
birakmistir. Caroll Guigley,
<br>'Rhodes Bursu' nun akademik dünya baglarinin pekistirmek amaciyla
<br>olusturuldugunu belirtiyor. Ilginç bir rastlantidir ki, Clinton
da Rhodes
<br>bursuna uygun görülenler arasindadir. Clinton'un yani sira,
Türkiye'ye sik
<br>getirilip, "demokrasi" ve "ahlak" dersi verdirtilen Elliot Levitas
ve NED
<br>yöneticilerinden Richard Lugar da Rhodes burslularindandir.
<p>RIIA, nasil Ingiltere üst tabakasinin eseriyse, CFR de Amerikan
<br>seçkinlerince kurulmustur. Bu özel görünümlü
kulüpte Amerikan denetimli
<br>dünya sirketlerinin temsilcileri, ABD baskanlari, büyükelçiler,
disisleri
<br>bakanlari, borsa sirketlerinin yöneticileri, bankerle, çok-uluslu
<br>sirketlerin ve bagli vakiflarin temsilcileri, "think tank" yöneticileri,
<br>lobici avukatlar, NATO'nun ve ABD'nin önde gelen deneyimli askerleri,
<br>medya patronlari ve üst düzey yöneticileri, üniversite
yöneticileri,
<br>seçilmis profesörler, seçilmis kongre üyeleri
ve seçilmis senatörler,
<br>seçilmis yüksek yargi üyeleri ve zenginler kulüplerinin
temsilcileri yer
<br>almaktadir.
<p>CFR, ABD'ye uygun bir dünya düzeni kurulmasi, bu düzenin
siyasal ve
<br>ekonomik yönetiminin elde bulundurulmasi için gereken kararlari
<br>almaktadir. II. Dünya savasina girme kararlarinin alt yapisi ve
savas
<br>sonrasinin dünya düzeni planlari CFR çalisma gruplarinca
hazirlanmistir.
<br>II. Dünya savasi süresince, ABD'nin dünya egemenligi
amacini kamuoyundan
<br>gizlemek için, soyut ve genel açiklamalarin içerigi,
propaganda yöntemi
<br>bile CFR komitelerince önerilmistir.
<p>CFR, II. dünya savasi sonrasinin planlanmasinda, eski usul toprak
<br>egemenligine (kolonyal) dayali sömürgecilik yönteminin
geçersizligini
<br>benimsetmis ve ABD Dünya Imparatorlugunun kurulmasina ve yönetilmesine
<br>araci olacak barisçil kurumlasma kararlari ile birlikte Birlesmis
<br>Milletler'in yasal ve düzensel tasarimlarini hazirlamistir.
<p>ABD'nin dogal kaynaklar üstünde egemenliginin saglama alinmasi
ve ham
<br>madde kaynagi ülkelere ABD'den mal ihracatini güvenceye kavusturulmasinin
<br>tek yolu ulus-devlet direncinin kirilmasidir. CFR, bu amaçlara
uygun
<br>olarak, "tek dünya - tek devlet" düzeninin parasal yönetim
dizgesinin
<br>olusturulmasi önerilerinde bulunmus ve 1942'de dünyanin yeniden
ele
<br>geçirilmesi planina uygun bir adla, "Yeniden Yapilanma ve Kalkinma
için
<br>Uluslararasi Banka (IBRD/Dünya Bankasi)"nin kurulus çalismalarini
<br>gerçeklestirmistir. Bu arada, dünya para piyasasinin denetimini
saglamak
<br>üzere "Uluslararasi Para Fonu (IMF)"nin yasal ve teknik çalismalari
da CFR
<br>tarafindan yapilmistir.
<p>Böylece, ABD dis politikasinda temel ilke olarak her yasanin ve
her
<br>kararin gerekçesi yapilan "ulusal güvenlik" ve "ulusal
çikar" terimlerini
<br>kapsami, CFR tarafindan belirlenir olmustur. ABD'de federal devletin
<br>anti-demokratik yapisini elestirenlere, sik sik "Kimin ulusal güvenligi?"
<br>ya da "Kimin ulusal çikarlari?" sorularini yineleten bir kapsamdir
bu! Bu
<br>sorularda haklilik payi azinmayacak denli büyüktür.
CFR'nin politik
<br>egemenligi demek, büyük sirketlerin, büyük bankerlerin
ve onlarin
<br>çevresinde kenetlenmis ulusun çok küçük
bir bölümünü olusturan seçkin
<br>devlet memurlarinin ve akdemik dünyanin egemenligi demektir. "Lobicilik"
<br>ya da "halkla iliskiler" adi altinda sürdürülen göz
boyama, yanlis ve
<br>eksik propaganda bu seçkinler egemenligini gizlemeye yöneliktir.
<p>CFR, salt öneren bir örgüt degildir. Örgütün
çalismalari devlet
<br>yönetimiyle birlikte yürütülmektedir. Örnegin,
CFR'nin 1939'dan 1945'e
<br>dek, yaklasik 100 görevlisi, "War and Peace Studies Project (Savas
ve
<br>baris Degerlendirmeleri)" adi altinda II. Dünya savasi sonrasini
planlama
<br>çalismalarini sürdürürken, ABD hükümet
yetkilileri de bu çalismalra
<br>katilmislardir. Planlamanin üst yönetim komitesine ABD Baskani
<br>Roosevelt'in büyükelçilerinden Norman H. Davis baskanlik
etmistir. CFR'nin
<br>yayin organi "Foreign Affairs"in editörü Hamilton Fish Armstrong
komitenin
<br>ikinci baskanligini yaparken, CFR yürütme direktörü
Walter H. Mallory
<br>komite sekreteri ve Alvin H. Hansen, Jacob Viner, Whitney H. Shepardson,
<br>CIA kurucusu ve direktörü Allen Welsh Dulles, Hanson W. Baldwin
ve CFR
<br>direktörü Isaiah Bowman da üye olarak bulunmaktaydilar.
Rockefeller
<br>Foundation (Vakfi), bu çalismalarin basinda nakit 300.000 dolar
ödeyerek
<br>büyük destek saglamistir.
<p> Böylece, ABD'nin iç ve dünya politikasinda, II.
Dünya savasi öncesinde
<br>"büyük alan (Grand Area)" olarak tanimlanan Almanya disindaki
topraklarda,
<br>daha sonra da tüm dünyada, ülkelerin kaderleri, ABD'nin
çok uluslu
<br>sirketleriyle bankerlerin kararlarina baglanmistir. CFR, dis politikada
<br>salt açik-diplomatik olaylari yönlendirmekle kalmamis,
örtülü
<br>operasyonlarin ana hatlarinin da çizen bir kulüp niteligine
sahiptir. CIA
<br>direktörleri, CFR'ye raporlar sunmus ve CIA uygulamalari kapali
<br>toplantilarda degerlendirilmistir. CFR ile ABD federal devlet yönetimi
iç
<br>içe geçmistir. Federal devlet kadrolarinin seçiminde,
disisleri
<br>görevlilerinin atanmalarinda CFR'nin etkisi kaçinilmazdir.
En etkili
<br>konumlara CFR üyeleri gelmis, ya da en etkili görevlerdekiler
bulunanlar
<br>sonradan CFR'ye üye olmuslardir.
<p>CFR, basina kapali olarak gerçeklestirlen ve konusma metinleri
<br>açiklanmayan, sinirli sayida özel konuklarin katildigi
toplantilarini, New
<br>York City'de "58 East 68. Street" adresindeki "The Harold Pratt House"
<br>adli binada bulunan CFR merkezinde gerçeklestirmektedir. Bu
kapali ve özel
<br>toplantilardan birinde açiklamalarda bulunan CIA direktörü
Bissel'in
<br>raporu, ülkelerin yönetimlerini, elemanlastirilmis kadrolarla
ele geçirme
<br>yöntem ve uygulamalarina açiklik getirmis ve bu açiklamalar
büyük yanki
<br>uyandirmistir.
<p>CFR, 1980'li yillarda "project democracy" operasyonuna uygun olarak,
<br>yabanci ülkelerdeki politikacilarla ve "sivil" kurulus temsilcileriyle
<br>dogrudan iliskiler gelistirmistir. Ülkelerin siyasal parti yöneticileri
ve
<br>hatta hükümet üyeleri, CFR komisyon toplantilarinda
"testimony
<br>(ifade)"lerde bulunur olmuslardir.
<p>CFR, bir bakima, Birlesmis Milletler'in yerini alan ve gerçek
gücü temsil
<br>eden bir kurum konumunu almistir. ABD egemenligini - daha sonralari
<br>"küresellesme" denecektir - kabullenenler ya da parsal ve silahli
gücün
<br>önünde egilenler, CFR ile iliskiler kurmaya özenmislerdir.
<p>CFR, ABD'ye gelen yabanci devlet baskanlarinin, basbakanlarin , ordu
<br>yönetimlerinin ugrak yeri olmustur. Bu ugrayislar, bir çok
baska iliskide
<br>yapildigi gibi, konferans adi altinda düzenlenen toplantilarla
<br>yasallastirilmistir. Burada önemli olan, yabanci devlet adamlarinin
sözde
<br>"düsünce kulübü" adi altinda ve yarim yamalak da
olsa, ABD disindaki üçlü
<br>egemenlik ülkelerinin (Trilateral Commission/ ABD-Bati Avrupa-Japonya)
<br>borusu arada bir ötse de, uluslar arasinda her seye karsin hukuksal
bir
<br>anlasmaya yaslanan Birlesmis Milletler kurumu yerine, hiçbir
hukuksal
<br>zemini bulunmayan CFR ve yan örgütlerinin mesrulastirilmasidir.
Yaklasik
<br>on yildir, bu mesrulastirma ya da boyun egme öylesine bir durum
almistir
<br>ki, BM'nin adi duyulmaz olmustur. Uluslararasi anlasmazliklarin çözümü
<br>Akev'de, CFR'de ve NED bürolarinda aranmaktadir. B:M, Washington
<br>çevresinde alinan kararlarin dikte ettirildigi bir örgüt
konumuna
<br>düsürülmüstür. Bu duruma, ABD'nin dünya
egemenliginin dolayli olarak
<br>kabulü dense yeridir. Çünkü, dolayli da olsa
kabul etmeyenlerin alinlarina
<br>,"terörist" ya da "teröre destek veren" ya da "din hürriyeti
düsmani" ya
<br>da "Insan haklari ihlalcisi" damgasi vurulmaktadir.
<p>CFR toplantilarindan eksik olmayanlar AKP kurucusu ve Basbakan daha
sonra
<br>Disisleri Bakani Abdullah Gül, o zamanlar, Refah Partisi üyesi,
RP-DYP
<br>koalisyon hükümetinin devlet bakani olarak, 26 Subat 1997'de
New York'da
<br>CFR'ye gitmis ve "Yuvarlak Masa Toplantisi"na katilmistir. Bilindigi
<br>üzere, yuvarlak masa toplantisi kamu-oyuna, hatta ilgili kurulusun
tüm
<br>üyelerine açik olmayip, bilimsel ya da siyasal bir konferanstan
farklidir
<br>ve daha az sayida katilimciyla yapilir. T.C. Devlet Bakani Abdullah
Gül,
<br>orada genel dünya politikalariyla ilgili bir toplantiya da katilmamistir.
<br>Toplantinin konusu özel ve özgündür: "The Refah
(Welfare) Party and
<br>Turkish Foreign Policy (Türk Dis Politikasi)." Bu toplantiyi,
eski
<br>"influence agent" lardan Matthew Nimitz yönetmistir.
<p>6 Nisan 2001'de, yine New York'da, "U.S. - Turkish Relations in the
21st
<br>Century" (21. Yüzyilda Birlesik Devletler- Türk Iliskileri)
toplantisi
<br>yapilmistir. Bu toplantida TBMM'den Mehmet Ali Irtemçelik (ANAP
MV, Eski
<br>Insan Haklarindan Sorumlu Devlet Bakani), Abdullah Gül (SP MV,
TBMM
<br>Disisleri Komisyonu 'DK' üyesi), Kamran Inan (ANAP MV, TBMM DK
Baskani),
<br>Tahir Köse (DSP MV, SHP-DYP Hükümeti Eski Sanayi ve
Ticaret Bakani), Oktay
<br>Vural (MHP MV, TBMM DK üyesi), Ayfer Yilmaz (DYP MV, SHP-DYP Ekonomiden
<br>Sorumlu Devlet Bakani, Eski Hazine Müstesar Yrd.) konusmaci olarak
<br>bulunmuslardir. Bu toplantida CFR'yi temsilen "CFR Peace and Conflict
<br>Studies (Baris ve Çatisma Degerlendirme)" üyesi, Rockefeller
Foundation
<br>(Vakfi 1996-97) görevlilerinden Hint kökenli Amerikali
Bayan Radha Kumkar
<br>da yer almistir.
<p>Bu ciddi ve önemli toplantilarda, neyin nasil konusuldugunu, hangi
CFR
<br>seçkinleriyle toplanildigini bilmek güç. Çünkü,
Türkiye'de her seyin
<br>'seffaf' olmasini isteyenler, sözkonusu ABD olunca, 'seffaflik-
<br>transperancy' sloganlarini unutup kapanmaktadirlar. Ne ki, bir TV
<br>programinda, CFR toplantisina, Türkiye'deki "türban sorunu"nu
anlatabilmek
<br>için, Kanada'dan türbanli bir bayan getirildiginin açiklanmasi,
bu islerin
<br>ne denli inceden örüldügünü de göstermektedir.
<br>
<p>CFR çalismalarina güncel ve Türkiye'yi yakindan ilgilendiren
bir örnek:
<p>ABD'nin Afganistan'a silahli müdahalesi baslarken, CFR'de yapilan
toplanti
<br>sonucunda alinan kararlarin özeti bile etkinligin boyutunu göstermektedir.
<br>Animsanacaktir, ABD uzun yillardir aleyhinde "Din Hürriyeti ve
Insan
<br>haklari Raporlari" düzenleyerek iç muhalefet örgütlemekte
oldugu
<br>Özbekistan'la birdenbire uzlasmaya varmis ve bu ülkeyi Afganistan
muhalif
<br>güçlerine lojistik destek üssü olarak kullanmisti.
ABD, Afganistan'i
<br>bombalamaya baslarken, ayni günlerde CFR, yakin gelecegi çizmektedir.
Orta
<br>Asya'ya yönelik olarak yapilan CFR yuvarlak masa toplantisinda
alinan
<br>kararlara göre, ABD'nin Asya poltikasinin gelecegi biçimlendirilmistir.
<br>Özetle:
<p>a)ABD Özbekistan'a uzun dönemli olarak yardimda bulunmamalidir.
Hatta
<br>uyusturucu madde mücalesi gibi konularda bile yardimda dikkatli
olmalidir.
<br>Bu tür yardimlar, Özbekistan'daki rejime ve yolsuzluga yardim
etmek
<br>demektir.
<p>b) ABD baskici rejimlere yardimi artirirsa, bu Asya'daki kararsizliginda
<br>yükselmesi demektir.
<p>c) Orta Asya ülkeleriyle güvenlik iliskileri kurulmustur.
Bu iliskiler,
<br>iktisadi gelismeler ve enerji alanlariyla sinirli bulunmaktadir.
<p>CFR kisaca demek istiyor ki, salt Özbekistan desteklenmeyecek,
daha genis
<br>iliskiler kurulacak. CFR, ABD'nin dogrudan Orta Asya ülkeleri
arasindaki
<br>güvenlik (askeri)iliskilere girmesini istememektedir. iliskilerin
ters
<br>tepeceginden endisesi tasidigi görülen CFR, bu ülkelere
üçüncü devletler
<br>araciligiyla girilmesini önermekte ve "Özellikle Türkiye,
Hindistan,
<br>Avrupa Örgütleriyle ve hatta Rusya ve Iran ile, Orta Asya'da
güvenlik ve
<br>iktisadi iliski kurulmasinda" yarar görmektedir.
<p> Bu anlatimi Amerikalilarin yumusak bugulanmis dolayli anlatimindan
<br>ayirip, söylenirse: ABD, Asya iliskilerine kendisi girerse olumsuzluklarla
<br>karsilasabilir, bu nedenle masa olarak öncelikle Türkiye'yi
kullanmalidir.
<br>Simdi Türkiye'de "project democracy" eyleminin ilk halkalarindan
olan 1990
<br>Bodrum toplantilari ile Orta Asya ülkelerinde ABD'ye entegrasyonu
<br>savunanlarca olusturulan egitim zincirlerini ve NED'in Orta Asya "project"
<br>atölyelerini animsamakta yarar var!
<p>CFR'nin yuvarlak masa toplantilarinda gelistirilen bir öneri, NED
ve bagli
<br>örgütlerin operasyonlarinin ABD dis politikasiyla ve askeri
islerle
<br>iliskisini de göstermektedir: "Birlesik Devletler, Özbekistan'daki
insan
<br>haklarinin gelistirilmesini iteklemeyi sürdürmeli ve - buraya
dikkat-
<br>sivil toplumdaki uyumakta olan muhalefet güçlerini desteklemeyi
<br>sürdürmelidir. (..) B.D politikasi (son operasyonda) küçük
rolleri bulunan
<br>Tacikistan ve Kirgizistan'in içinde buldugu bölgede odaklanmali..."
<br>
<p>CFR'nin hemen hemen tüm üst düzey yöneticileri ya
NED ya da NED'e bagli
<br>örgütlerin yönetimlerinde yer almaktadirlar. Ve bu yöneticiler
"project
<br>democracy" dönemi (1983) öncesinde, ya dünyayi yönlendiren
örgütlerde ya
<br>da dinsel vakiflarda görev almislardir. CFR aslinda, Rockfeller'ler
basta
<br>olmak üzere ÇUS (Çok Uluslu Sirketler) ve
finans odaklarinin sahipleri ve
<br>üst düzey yöneticileri ile vakif temsilcilerini, kapali-gizli
oda (thin
<br>tank) üyelerini, CIA'ye hizmet verenleri, CIA'ya eleman yetistiren
devlet
<br>üniversitelerinin elemanlarini, muhafazakar (demokrat ve cumhuriyetçi
<br>muhafazakar) siyasetçileri, devletin disislerinde ile
dis misyonlarda
<br>görev yapanlari, George Soros ve adamlari gibi para piyasasi oyuncularini
<br>bulusturmaktadir.
<p>Bu durumda, "sivil" atölyelerde hazirlanan masum raporlari, IRI'ye,
NDI'ye
<br>ya da CIPE'ye, ACILC'e, Rockefeller Foundation'a v.b "NGO"lara verdigini
<br>sananlar, fena halde yanilmaktadirlar. CFR'ye ulasan bir rapor,
<br>kartellere, kilise örgütlerine, istihbaratçilara verilmis
olmaktadir.
<br>Bunda sakinca görmeyenlere denilebilecek bir sey yok. Ne ki, en
"sivil" ve
<br>en "seffaf" olmakla övünüp halkin gözüne girmeye
çalisan bu atölyecilerin
<br>de, CFR'den "seffaf" olmasini ve toplanti tutanaklarini açiklamasini
<br>isteme haklari vardir herhalde.
<p>Bu tür bilgiler açiklandikça Türkiye Cumhuriyeti'nin
çogunlukla anlasilmaz
<br>bir biçimde baska devletlerin rüzgarina kapilarak tarihsel
geçmisine ve
<br>Cumhuriyet devletinin kurulus ilkelerine hiç de uygun olmayan
maceralara
<br>sürüklenmesi, ulusal egemenligini parçalayacak denli
bagimlilasmasinin
<br>nedenleri anlasilabilecektir.
<p>Kaynak www.tanyeri.net
<br>>>><<>><<>><>><<>><<>><<>><<>><<>><<>><<>><<>><<>><<>><<>><<>><<>><<><
<br>
<br> </html>
--------------72EF9F945F4F42EC4AE79819--